Laserowe usuwanie żylaków odbytu (LHP, HeLP, metoda hybrydowa) – skuteczność i przebieg zabiegu oraz wytyczne pozabiegowe

Wprowadzenie i skala problemu

Hemoroidy (guzki krwawnicze) ma każdy z nas – to naturalne struktury, które pomagają uszczelniać odbyt. Choroba hemoroidalna (potocznie nazywana po prostu „hemoroidami”) zaczyna się, gdy guzki te ulegają przeciążeniu i powiększeniu. Przyczyną jest najczęściej wzrost ciśnienia w jamie brzusznej, spowodowany zaparciami, siedzącym trybem życia, ciążą czy otyłością. Osłabiona tkanka sprawia, że guzki zaczynają wypadać, krwawić i boleć.

Skala problemu jest bardzo duża. Szacuje się, że dolegliwości te odczuwa nawet co czwarta osoba w Polsce po 30. roku życia.[1] Zawsze należy jednak zachować czujność – objawy takie jak krwawienie wymagają zbadania, aby wykluczyć poważniejsze schorzenia, np. raka jelita grubego, który diagnozuje się głównie u osób starszych.[2]

Przez lata standardem leczenia zaawansowanych hemoroidów były bolesne operacje wycinania tkanek. Dziś medycyna odchodzi od nich na rzecz technik małoinwazyjnych, takich jak zabiegi laserowe (LHP i HeLP), które oferują wysoką skuteczność i znacznie mniejsze cierpienie pacjenta.

Skala Golighera: Jak proktolog ocenia stadia żylaków odbytu?

Podział na stadia zaawansowania choroby hemoroidalnej opiera się na powszechnie stosowanej, czterostopniowej skali Golighera, opracowanej przez wybitnego brytyjskiego chirurga Johna C. Golighera.

Lekarz proktolog rozpoznaje poszczególne stopnie przede wszystkim na podstawie szczegółowego wywiadu z pacjentem, fizykalnego badania okolic odbytu oraz wziernikowania kanału odbytniczego (anoskopii), oceniając zachowanie splotów naczyniowych pod wpływem ciśnienia (np. podczas parcia). 

Zgodnie z tym systemem, o stopniu II mówimy, gdy powiększone guzki krwawnicze wypadają na zewnątrz kanału odbytu podczas wypróżniania, ale po ustąpieniu parcia w pełni samoistnie cofają się do środka.

W stopniu III elastyczność tkanek jest już na tyle upośledzona, że wypadnięte guzki nie wracają same – pacjent po wizycie w toalecie musi je odprowadzić (wepchnąć) do wnętrza w sposób ręczny.

Z kolei stopień IV to najbardziej zaawansowane i utrwalone stadium, w którym potężne guzki są na stałe uwięźnięte na zewnątrz (często towarzyszy im silny obrzęk lub stan zapalny), a próba ich ręcznego odprowadzenia do kanału odbytu jest całkowicie niemożliwa lub kończy się natychmiastowym ponownym wypadnięciem.

Jak działają zabiegi laserowe?

Zabiegi te opierają się na kontrolowanym użyciu temperatury. Zamiast wycinać tkankę skalpelem, światło lasera podgrzewa ją od środka, co powoduje zamknięcie naczyń krwionośnych i obkurczenie guzka. Współczesnym standardem są lasery emitujące falę o długości 1470 nm, która precyzyjnie trafia w naczynia, nie parząc sąsiadujących mięśni zwieraczy.[3]